Their song....

posted on 18 Mar 2009 00:11 by pacha

 

 

 

เสียงคุ้นๆมั๊ย

ใครรู้บ้างว่าเสียงใคร ?

 

:)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ได้รับความยินยอมจากพี่ลิป ให้เอาเพลงนี้มาลงไดได้

เพราะว่าทำไว้นานมากแล้ว

เห็นบอกว่าเป็นเพลงที่เสร็จตั้งแต่ปี 48 แต่ไม่ได้เอาออก

แต่ปอชอบนะ

ชื่อเพลง เจ็บไม่จำ

คนที่ทายชื่อคนร้องถูกเนี่ย ..... ต้องอายุไม่น้อยกว่า 25 แน่นอน

55555

 

 

 

 

 

 

 

 

 

edit @ 18 Mar 2009 00:38:20 by ~MidNight Kiss~

ความคาดหวัง

posted on 24 Jan 2009 23:08 by pacha

พร่ำบอกกับตัวเองอยู่ทุกวันว่า อย่าคาดหวัง

มีคนบอกว่า ความรักมักมากับความคาดหวัง

ตอนนี้เรามีรัก ก็เลยมีความคาดหวังด้วย

และทั้งๆที่บอกตัวเองว่าอย่าคาดหวัง แต่ทำไมถึงนั่งนับถอยหลังอยู่เรื่อยๆ

อีก 2 อาทิตย์ จะมาดูกันว่าความคาดหวังของตัวเอง

จะทำให้ความรู้สึกของตัวเองพังทลายได้ขนาดไหน

 

 

 

ทุกข์

 

Answer is Me

posted on 31 Aug 2008 00:28 by pacha

รัก.......

 

ทำไมต้องมีคำว่า แต่อยู่ด้วยกันไม่ได้

 

 

 

ร้องไห้จนหายใจไม่ออก .... ร้องทั้งๆที่เหมือนจะไม่มีอะไร

ปอร้องเพราะคำถามเดียวที่เกิดขึ้นในใจ

 

Do I have to go to bed alone every night if we're together in the future? It's like What do you feel if you'll never see me beside you on our bed every morning.

วันข้างหน้า ถ้าเรามีอนาคตร่วมกัน ปอจะต้องเข้านอนคนเดียวทุกคืนรึป่าว? เหมือนกัน ถ้าพี่ลิปตื่นมาแล้วไม่เจอว่าปอนอนอยู่ข้างๆทุกเช้า พี่ลิปจะรู้สึกยังไง

 

That means, Once in the future if I say "I do," I do agree to stay alone all the night without you. 

นั่นคือ ถ้าเมื่อไหร่ก็ตาม ปอพูด I do ออกไป หมายถึงปอยอมรับที่จะต้องเข้านอนคนเดียวทุกคืน

 

However, it is the future. No one knows the future. But that question must haunt me every single lonely night from now.

ถึงแม้ว่ามันคืออนาคต ไม่มีใครรู้ว่าอะไรจะเกิดขึ้น แต่ยังไงก็ตาม คำถามนี้คงจะหลอกหลอนปอไปทุกคืนจากนี้ไป

 

 

We must be realistic. 

 เราต้องอยู่ในโลกของความเป็นจริง

 

 

You're under the moon when I'm under the sun. 

 

 

 

How do we live together?

 

 

 

 

 

 

 

 

ทุกครั้งที่พี่ลิปบอกว่า งั้นพี่ก็ต้องออกจากงาน

ปอรู้สึกว่าถูกประชดทุกที

ปอเหมือนผู้หญิงไม่มีความคิด คนไปทำงานแต่ยังเอาปัญหาไปให้

 

 

 

แล้วคำถามที่ขึ้นไว้ข้างต้น

ก็ยิ่งทำให้ปอเหมือนคนไม่มีความอดทน

ปอต้องอดทน รึป่าว?

 

 

 

 

 

Get Real

 

ซักวันชีวิตปอก็คงต้องเข้าระบบเดิมๆ ไม่เหมือนทุกวันนี้ ที่ปอบริหารเวลาเอง เราเลยมีเวลาอยู่ด้วยกัน

ถ้าเราก้าวออกไปสู่ความเป็นจริงล่ะคะ

 

 

ตี 3 

พี่ลิปกลับบ้าน

ปอหลับไปแล้ว

 

ตี5 

พี่ลิปเข้านอน

ปอหลับ

 

6 am in the morning

ปอตื่นไปทำงาน

พี่ลิปหลับอยู่บนเตียง

 

 

11.30am

พี่ลิปตื่น

 

 

เที่ยง

ปอพักเที่ยง เราคงได้คุยกันตอนนี้

 

 

 บ่ายโมง

ปอเข้าทำงาน

พี่ลิปทานข้าวเที่ยงคนเดียว

 

 

6 โมงเย็น

ปอเลิกงาน 

พี่ลิปอยู่บ้าน

 

 

ทุ่มนึง

ปอขับรถกลับมาหาพี่ลิป

ถ้าโชคดี เราอาจจะได้กินข้าวเย็นด้วยกัน

ก่อนพี่ลิปเตรียมตัวออกจากบ้านไปทำงาน

 

 

2 ทุ่ม

พี่ลิปออกจากบ้านไปทำงาน

ปอกลับบ้าน

 

 

4 ทุ่ม

 ปอเข้านอน

 

 

 

 

 

ชีวิตเราจะเป็นแบบนี้เหรอคะ

 

 

 

ทุกวันนี้ ปอหาอะไรทำ จะได้รอพี่ลิปกลับบ้าน ถ้ามีประชุมจะนัดบ่าย จะได้นอนพอ

ถึงแม้ว่าบางวันจะทำไม่ได้ ต้องตื่นเช้า แต่ปอก็ยังยอมนอนดึกรอพี่ลิปกลับบ้านอยู่ดี

 

 

 

ปอเห็นแก่ตัวมั๊ย ที่ถามคำถามทั้งหมดขึ้นมา

 

 

 

 

 

พี่ลิปอ่านถึงตรงนี้ แล้วก็คงคิดเหมือนเดิม 

.แล้วปอจะให้พี่ทำยังไง.

 .. ลาออกจากงานดีมั๊ย..

 

ปอก็จะตอบเหมือนเดิม

.พี่ลิป ปอขอโทษ ปอไม่น่าพูดเรื่องนี้ขึ้นมาเลย.

..ยังไงมันก็ไม่ใช่เรื่องที่จะทำอย่างงั้น..

 

 

 

 

 

 

ถ้างั้น แล้วอะไรล่ะคือ ปัญหา

 

 

 

 

คืนนี้ปอเจอคำตอบแล้วค่ะ

 

 

The answer is me.

ปัญหาคือ ปอ ค่ะ